Piątek 24.10.2008

17:07 – wykład dr Andrzeja Antoszka [MS]

„Biało na czarnym: kultura afro–amerykańska i jej polskie reprezentacje (muzyka, film, literatura)”

Celem prezentacji jest pokazanie jak i do jakiego stopnia polska kultura przejmuje pewne afro-amerykańskie wzorce (na obszarze muzyki popularnej, filmu, literatury), a następnie "przekształca" je w rodzime formy, będące połączeniem polskiej tradycji afro-amerykańskich wpływów. Te kulturowe hybrydy będą ilustrowane muzyką, teledyskami oraz filmami.

18:12 – performance [SW]

„Matki Polki Ósmy Marca” – Anna Biernacka

„Gdy inteligentna kobieta mówi asekuracyjnie: Ach, nie jestem feministką, to mam ochotę kazać jej oddać macicę w depozyt, aż zmądrzeje. W tym kraju nie można nie być feministką” Manuela Gretkowska.

Akcja przygotowana specjalnie na Dzień Kobiet. Jest to bardzo mocno przerysowany obraz życia polskiej kobiety. Akcja jest swego rodzaju protestem przeciwko stereotypowemu, schematycznemu i patriarchalnemu traktowaniu innych. W polskim parlamencie większość stanowią mężczyźni decydujący o tym, co i kiedy wolno robić kobietom, kiedy i jak mają rodzić dzieci, w jakich warunkach je wychowywać. Polska jest krajem, w którym ci sami mężczyźni wymyślają i reklamują genialne proszki do prania, odkurzacze i inne przedmioty, których z założenia używa, i które stosuje kobieta. Myślę, że wbrew ogólnie głoszonym przez obydwie płcie poglądom o równouprawnieniu i podziale obowiązków, taki stan rzeczy w domowych ogniskach nie istnieje. Dlatego Matki Polki Ósmy Marca wbrew pozorom nie jest śmieszny.

Chciałabym żeby mężczyźni zastanowili się, czy chcą w swoich domach widzieć przedstawiany przeze mnie obraz kobiety. Te drugie – niech odpowiedzą sobie na pytanie, czy chcą, aby tak wyglądało ich życie, czy ich marzeniem jest zostać przysłowiową „kurą domową”, obarczaną coraz większą ilością obowiązków. Ponadto, co najbardziej bolesne, w dniu, który dla kobiet tak naprawdę nie różni się od pozostałych, dla wielu mężczyzn „podziękowanie za pracę” kobiety załatwia symboliczny kwiatek.

www.ankafugazi.pl

www.ankafugazi.blox.pl

18:41 – wernisaż wystawy fotografii Marcina Bocińskiego (absolwent AF) [HOL]

„Outdoor”

19:01 – spotkanie autorskie z wykładowcą Akademii Fotografii [MS]

Spotkanie z Pawłem Żakiem

Paweł Żak to artysta, który swoimi fotografiami z właściwą sobie wrażliwością zabiera nas w świat przesiąknięty sennymi wizjami i uwikłanymi weń przedmiotami. Na jego fotografiach tracą one swoje pierwotne znaczenie (Opowieści). Nie myślmy jednak, że tracą to znaczenie w ogóle. Pojawiające się w fotografiach symbole prowadzą nas przez labirynt skojarzeń, w świat (jak to już wielokrotnie zauważano) dziecięcej fantazji, ale także mistycyzmu (ptak, ryba, owoc, opierzone jajo). Paweł Żak z fascynacją dotyka struktur rzeczywistości, potwierdzając sobie jej niejednoznaczność. Pytając także o istotę własnego „ja”, zdaje się nie tylko przyglądać, ale też dziwić samemu osobie (Bliski Znajomy). W odniesieniu do fotograficznego obrazu (przywołując jednocześnie stwierdzenie René Magritte’a) Roland Barthes napisał kiedyś: „Fajka jest tu zawsze fajką”. Żak wydaje się temu zaprzeczać, albo pokazywać przez fotografię równoległość kierunków tego co rzeczywiste i nierzeczywiste. Mam przyjemność zaprosić Państwa na spotkanie z Pawłem Żakiem, które być może przerodzi się we wspólną rozmowę nie tylko o fotografii. (tekst: Marcin Sudziński)

19:06 – performance „Schody I.” – D–e–F [FOY]

19:33 – akcja [sala boczna BE] *

„Nr 1.” – Tektura

Nawet w stosunku do przypadkowej osoby, którą mijamy na ulicy, jesteśmy przeważnie przychylnie nastawieni, o ile i od niej odczuwamy choć odrobinę sympatii i przychylności. Skoro zatem potrafimy obdarzyć zupełnie obcego człowieka sympatią, to może rzecz ma się podobnie z innymi emocjami? Wspólnie z Tekturą będziemy mieli okazję poszukać odpowiedzi na to pytanie podczas happeningu.

19:36 – filmy Karola Bartona [SW]

„Kartonbar”

Karol Barton - ur. 1987 r. w Częstochowie gdzie mieszka i studiuje (III rok edukacja artystyczna - grafika warsztatowa). Interesuje i zajmuje się sztukami plastycznymi, a także filmem off-owym, niekiedy łacząc obydwie dziedziny. Jest tegorocznym stypendystą prezydenta miasta Czestochowy w kategorii film, ma na koncie już indywidualny pokaz, współpracuje z częstochowskimi artystami off-owymi. Filmem zajmuje sie od około 4 lat. Tworzy krótkie metraże zarówno fabularne jak i dokumentalne, video-art i bliżej nieokreślone gatunki. Łączy w sobie wizje surrealistyczne, groteskowe, psychodeliczne (inspirowane muzyką The Doors, Velvet Underground czy twórczością Warhola). Duży wpływ wywarł na niego Emir Kusturica, ale także polscy mistrzowie kina jak np. Kieślowski. Od maja razem z Piotrem Skoczylasem (aktor i scenarzysta- amator) i Aleksandrem Kubisem (aktor-amator, autor scenografii i instalacje do filmów) realizują projekt o nazwie „Kartonbar”, który miejmy nadzieję przekształci się już wkrótce w grupę filmową.

www.kartonbar.blog.onet.pl

20:39 – koncerty: [BE]

Patrapapapak

Piotr Kurek - połowa duetu ślepcy, autor i wykonawca muzyki teatralnej m.in. do spektakli lubelskiego teatru tańca. incydentalnie zbieracz małych, średnich i dużych instrumentów.

O Patrapapapak: były już trapaki, patrapapapak, papapapapak i jeszcze kilka innych mutacji. wszystko to nazwy używane na moje własne projekty, a w zasadzie odrzuty, coś co z rożnych powodów nie nadawało sie do ślepców i piotrów kurków. pod jedną coś zagrałem, coś gdzieś wyszło pod inną ale nigdy nie poprowadziłem tego dalej. w końcu coś zaskoczyło i z jakimś nowym pomysłem podszedłem do sprawy bardziej instytucjonalnie. jest muzyka, grafika no i ostatecznie jedna, niepodzielna nazwa - troche długa i głupia, ale trudno - jak zwykle uparłem się.

O muzyce: trochę starego i nowego, lampa i cyfra. gdzieś z inspiracji klimatem hamburga sprzed kilkudziesięciu lat, płyt niemieckiego polydora ale też i dzisiejszym nowym jorkiem. Coś do tupania nogą pod stołem i pijackiego zataczania się na parkiecie.

www.myspace.com/patrapapapak

www.patrapapapak.net

Thinguma*jigSaw

Norweski damsko-męski duet tworzą Martha Redivivus (flet, piła) i Seth Horatio Buncombe (wokal, banjo).

Dwie wyjątkowe i charyzmatyczne osobowości, przekursorzy złowieszczego gatunku muzycznego zwanego splatterfolkiem (tłum. opryskliwy folk). Splatterfolk łączy w sobie elementy tradycyjnej muzyki irlandzko-brytyjsko-amerykańskiej z lyriką i muzyką kojarzoną z horrorami, teatrem eksperymentalnym i współczesną poezją.

www.myspace.com/thingumajigsaw

KAR MA PA

KAR MA PA - powstała w 2008 z połaczenia artystycznej wizji 2 dżentelmenów, od kilku lat współpracujących ze sobą w różnych formacjach i od dawna zaprzyjaźnionych muzyków; Muzyka Karmapy odznacza się wielką energią, huśtawką, emocji muzycznych, kolorów dźwiękowych, elementów abstrakcji. Baza do odnalezienia się Karmapy w warunkach muzycznych była formacja U z kreska: próba zderzenia dzwięku z obrazem. Z założenia projekt eksperymentalny. Muzycznie: przejazd gatunkowy, dźwiękowa wszechinspiracja. Obrazowanie na żywo przy użyciu techniki inspirowanej malarstwem gestu, malarstwem akcji.. Dokonania tego składu zaważyły bezpośrednio nad aktualnym wizerunkiem Karmapy.

Karol KOoLoR Gadzallo - Acustic/Electric bass/Percussions, Maciej Dziedzic - Drums/Percussions/Keyboards GOŚCINNIE: Krzysztof Pachla - Alto sax/clarinet/flute

www.myspace.com/karmapaband

After:

Redekonstrukcje SoundSystem

Po długiej separacji i prawie-rozwodzie REDEKONSTRUKCJE wracają na łono swojej oblubienicy sprzed lat - "Zdaerzeń".

Tym razem w składzie wasi najukochańsi: Doktor Szronuś, r33lc4shyk i despuś pomęczą wam bębenki uszne i inne otwory specjalnymi selekcjami przygotowanymi na tą okazję.Od tej pory Rede kru już zawsze będzie u boku Zdaerzeń, czy tego Zdaerzenia chcą czy nie!

www.redekonstrukcje.org

www.myspace.com/redekonstrukcje


Sobota 25.10.2008 

16:57 – wykład – Andrzej Kępski AKA Natty B (Love Sen–C Music Sound System, Geto Blasta) & Bartosz Wójcik AKA Wójcik Bartosz (Podatnik, Kredytobiorca) [MS]

„Czarne płyty w kolorze. Jamajskie trzaski w stereo”

Grają i gadają, słodzą i szydzą: Andrzej Kępski AKA Natty B (Love Sen-C Music Sound System, Geto Blasta) – weteran (m.in. singjay Love Sen-C Music Sound System i wokalista Geto Blasta), ba! współtwórca wschodnioeuropejskiej sceny reggae, oraz niejaki Bartosz Wójcik AKA Wójcik Bartosz (Podatnik, Kredytobiorca). Edukacyjna pogadanka na tematy jamajskie i karaibskocentryczne. Popatrzymy na okładki winyli, posłuchamy trzeszczących płyt i zanudzimy Szanownych Państwa bełkotliwym wykładem. Można tańczyć.

18:02 – otwarcie wystawy [HOL]

„Make your own ready–made”

Znany w świecie sztuki zagraniczny artysta, odwiedzając liczne wystawy, biennale, festiwale,  propaguje hasło „wolnej sztuki” wśród społeczeństwa. Od największych metropolii po najmniejsze wioski organizuje wystawy dzieł tamtejszych mieszkańców. Największym, jak dotąd zaskoczeniem była dla niego wystawa organizowana w Szkocji, na wsi oddalonej od najbliższego miasta o 87km. Pewien sędziwy rolnik trafnie interpretując słowa zachęty, przyprowadził swą owcę, „najpiękniejszą w stadzie, we wsi i na całym świecie! I niech kto powie inaczej!”.

Końcowe podsumowanie wszystkich wystaw odbędzie się na początku 2009 roku w rodowitym mieście zwycięzcy. Z tego względu nazwiska twórców oraz głównego kuratora wystawy zostaną ujawnione dopiero 30 grudnia 2008 w Izraelu. Zostanie również otwarta oficjalna strona internetowa projektu.

Obywatelu! Przynieś do nas Własne dzieło sztuki! Może to być przedmiot już gotowy, codziennego użytku, masowo produkowany czy nawet obierki ziemniaczane. Ważne aby Dla Ciebie istotny był jego wizerunek estetyczny, symbolika czy inne, Twoje własne kryterium wyboru. Forma oraz temat pracy są dowolne. Obywatele! Sami tworzycie wystawę!

Prosimy o przynoszenie prac do Chatki Żaka 25 października w godzinach 15:00-17:30. Otwarcie wystawy nastąpi tego samego dnia o godz.18:02 w holu głównym Chatki Żaka 

18:11 – spektakl [SW] *

„Trzy Dźwięki” Zespół Międzynarodowej Szkoły Muzyki Tradycyjnej

(prezentacja przedpremierowa)

Scenariusz i reżyseria: Jan Bernad
Współpraca: Monika Mamińska
Wykonawcy: Anastazja Bernad, Zofia Bernad, Olga Kozieł, Hanna Linkowska, Magdalena Sawicka, Ewa Stankiewicz, Karolina Włodek

Jak mogła brzmieć pierwsza, zapamiętana i powtórzona przez człowieka melodia.
Czy mogły tworzyć ją np. trzy dźwięki na tej samej wysokości. Przy próbie urozmaicenia melodii o jeden dźwięk /o ton niżej/ powstaje osiem wariantów. Czy jest o wystarczający zbiór, by tworzyć muzykę dzięki której, można kontaktować się ze światem, wyrażać samego siebie, swoje emocje i swój talent. Zdaniem lingwistów 14 tysięcy lat temu nastąpił podział na mowę i śpiew.

* * * * *

Zespół Międzynarodowej Szkoły Muzyki Tradycyjnej powstał w 1999 roku przy Fundacji Muzyka Kresów. Głównym jego celem jest zachowanie i twórcza kontynuacja polskich pieśni tradycyjnych. Styl wykonawczy Zespołu charakteryzujący się naturalnym, surowym brzmieniem został wypracowany w trakcie badań laboratoryjnych nad tradycyjnymi technikami wykonawczymi śpiewu. Rekonstrukcji pieśni towarzyszą badania terenowe i kwerendy archiwach. Zespół nagrał trzy płyty CD, koncertował w Polsce i zagranicą. W latem 2005 r. odbyła się premiera spektaklu „Pieśni polskie”. W roku 2006 Spektakl prezentowany był na 49 Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”.

19:06 – sytuacja dźwiękowa [SC]

„Wnętrze rzeczy” – Zubra2

<wnętrze rzeczy> to praca dźwiękowa odnosząca się do relacji pomiędzy akustycznym wymiarem rzeczy (dźwiękowe własności rzeczy), a zdarzeniem tekstualnym , które jest źródłem dla kompozycji akuzmatycznej – czyli słyszalnej ramy pracy dźwiękowej <wnętrze rzeczy>.

  • konstrukcja pola percepcyjnego, próba spojrzenia na rzecz jako źródło wielości
  • znaczeń, form audialnych, abstrakcyjnych napięć wrażenia (?)
  • kanały implozji/ekspresji ukryte w rzeczach?
  • forma napięć zwinięta w dźwiękowej sferze rzeczy?

19:17 – pokaz filmów [SW]

Filmy Rafała Kucharczuka

Kolekcja (5:15 min.) muz.: Karlheinz Stockhausen, montaż Rafał Kucharczuk

Bez tytułu (5:38 min.) praca dyplomowa pod kierunkiem Katarzyny Majak w Akademii Fotografii w Warszawie; dźwięk, montaż, video: Rafał Kucharczuk.

Rafał Kucharczuk (Warszawa) absolwent Akademii Fotografii, zajmuje się fotografią, filmem, rzeźbą.

http://www.lomohomes.com/zorgzorg

http://people.polanoid.net/zorgzorg

19:31 – spotkanie autorskie [MS]

Spotkanie z Michałem Gozdkiem

Spotkanie z fotografem i konstruktorem kamer otworkowych OMFMAN (spotkanie na zaproszenie Akademii Fotografii).

Michał Gozdek (Chełm), studia na kierunku Animator i Menedżer Kultury UMCS w Lublinie o specjalności Fotografia.

Fotograf, konstruktor kamer otworkowych OMFMAN.

19:38 – pokaz animacji ukraińskich [SW]

„Barszcz ukraiński”

Animacje:

Jechał tramwaj nr 9 - scen. i reż. S. Kowal, Następny - praca roczna Anatolija Lawreniszczyna, Zjabliki i inni - reż. Anatolij Lawreniszyn, scen. Jewgienij Alochin i Anatolij Lawreniszyn, Weekend - scen. i reż. Jewgienija Ilmienska, Kawiarniany tłum, scen. i reż. Aleksandra Ilmienska, Balast scen. i reż. Jurij Marczenko

Animacje Dziecięcego Studio Multiplikacji „Czerwony Pies” z Łucka:

O Ukraińskim kinie - scen. Olena Gołubiewa, reż.Siergiej Mielniczenko, Drzwi - reż. Mikita Liskow, Marzenia - Olga Jurasowa, Pasiasty krokodyl - Olena Siemak, Szczęście obok - Anastazja Lubczenko, Księżyc - Katierina Czepik, Malanka - Siergiej Mielniczenko

Filmy:

Niebezpiecznie wolny człowiek - reż. Roman Szyrman, scen. Siergiej Trimbach i Roman Szyrman, Na nielegalu do Tybetu - reż. Sława Popow

Opracowanie merytoryczne i logistyka pokazów: Michał Michalski, pomoc: Marcin Wiśniewski, Łukasz Gładysz, Sławomir Księżniak, Renata Kołaczek, Marcin Kamola, Arnold Deć.

20:13 – koncerty: [BE]

Katarzyna Pierzak & Kim_Nasung „Dialog”

Improwizowana forma na perkusję i elektronikę. Kim_Nasung to artysta eksplorujący przestrzeń muzyki eksperymentalnej, noise, muzyki konkretnej i nagrań terenowych. Współpracuje z IHM Records, Lona Records, jest współzałożycielem Mind Twisting Records.

www.myspace.com/kimnasung

KERD

to grupa warszawskich muzyków związanych ze sceną niezależną, w stały skład wchodzą: perkusista Marcin Bañan Banasiak, gitarzysta Mikolaj Miki Harasimiuk, klawiszowiec Krzysztof Pieszak oraz basista Cezary Potocki. Stylistycznie muzykę proponowaną przez KERD można opisać jako swoistą mieszankę jazzu, żywej elektroniki, dubu i ambientu opartą na solidnych post-rockowych podstawach.

Zespół zagrał miedzy innymi na festiwalach: Warsaw Summer Jazz Days festival, WUJek, NowaMuzyka i w klubach: Akwarium, Jazzgot, Café Kulturalna, Teatr Rozmaitosci, Mózg, Stary Browar i wielu innych. KERD występował także na żywo w TVP Kultura oraz grał wspólne koncerty z The Hub, The Cinematic Orchestra, Swayzak, DJ Krush i innymi.

www.myspace.com/kerdtheband

Jacek Lachowicz

Właściwie - Jacek Albert Lachowicz - muzyk, związany głównie z sceną trójmiejską. Jacek Lachowicz jest w środowisku polskiej muzyki alternatywnej personą szczególną. To jeden z przedstawicieli fali tych muzyków, którzy charakterem twórczym wykraczają daleko poza ramy standardowego rozumienia rocka w naszym kraju.

Lachowicz przez 8 lat współpracował z sopocką grupą alternatywną ŚCIANKA, z którą nagrał 4 płyty długogrające i pięć singli. Współpracował też ze Smolikiem, Tymonem Tymańskim, Anią Dąbrowską, Krzysztofem Krawczykiem, Johnem Zornem oraz zespołami Lenny Valentino i Kobiety. Od czterech lat Lachowicz tworzy własny projekt muzyczny nazwany po prostu Lachowicz. Dotychczas ukazały się trzy płyty solowe Lachowicza - „Jacek Lachowicz” i „Za morzami” i ekskluzywna płyta "Runo".

Lachowicz kolaboruje z dwoma znanymi muzykami: Michałem Gosem (perkusja) i Wojtkiem Bubakiem (gitara)

www.lachowicz.eu

www.myspace.com/jaceklachowicz

Psychocukier

„Nigdy nie słyszeliśmy o takich zespołach jak Sonic Youth, Velvet Underground czy CAN, tego ostatniego z resztą nie lubimy, a ten pierwszy według nas nigdy nie wyszedł poza rockowe schematy”.

Muzyka zespołu to wypadkowa motorycznej sekcji rytmicznej, chwytliwych melodii i słodkiego gitarowego zgiełku. Zespół sprawdza się w ostrych punkowych skitach nie stroniąc od numerów psychodelicznych i transowych. Druga plyta 'NO MORE WORK!' miała swoją premierę 1 października 2008 roku. W warstwie muzycznej mamy do czynienia z bardzo ciekawą i odważną próbą redefinicji grania gitarowego. Próbę daleko odbiegającą od tego, co dziś uchodzi za gitarowe granie na polskiej scenie „indie”.

www.myspace.com/psychocukier666

www.psychocukier.art.pl

w przerwie: ackja [sala boczna BE] *

„Nr 2.” – Tektura

W natłoku codzienności atakowani jesteśmy tysiącami bodźców: informacja, reklama, uliczny hałas. Paradoksalnie przyzwyczailiśmy się do takiego stanu rzeczy. Czujemy się bezpiecznie w takim środowisku. Stało się ono naszą drugą naturą. Tektura sprawdzi, czy potrafimy jeszcze słuchać samych siebie i innych. Podczas akcji „Nr 2.” Tektura postara, się otworzyć nasze oczy i uszy.

After:

Śmierć Disko Sound(s)

Bezwstydnie i po znajomości, już trzeci raz wkręcili się na ZdaErzenia. DJ Śmierć, DJ Disko i DJ Sound nie bawiąc się zbędnie w nieskoromne miksy wydobywają to co najbardziej taneczne w muzyce alternatywnej od końca lat 70 do dziś. Depress-disco, electro acapella, industrial-boogie, psychobritpop, hard easy listening, smooth punk, pro-rock, goth-reggae.

http://www.myspace.com/smiercdiskosoundsystem


Niedziela 26.10.2008

17:32 – spektakle Teatru Tańca: [SW]

„Swan..like” Barbara Bujakowska

Inspiracją do powstania projektu był program telewizyjny pt. "Swan" ukazujący losy kobiet, które ulegały wszelkiego rodzaju metamorfozom odbywającym się przy pomocy chirurgicznego skalpela.

"...Kobieta staje się niewolnicą swojego ciała, ciała poddawanego niezliczonym restrykcjom i rygorom... Ciało poddawane tresurze uświadamia kobiecie, że jest jej wrogiem, wrogiem tym większym im bardziej odbiega od ideału.

Swan...like to dowcipna dekonstrukcja kreowanych przez media wyobrażeń na temat kobiecości i formowania przez tę lansowaną wizję kobiecego ciała…”

(Witold Mrozek /NowyTaniec.pl)

Choreografia i wykonanie: Barbara Bujakowska
Muzyka: collage

Barbara Bujakowska zaczynała jako uczennica Studia Baletowego przy Operze i Operetce w Krakowie.W roku 2003 ukończyła Preparatory First Program w Salzburg Experimental Academy of Dance .Od ponad roku jest absolwentką Institut for Dance Art ( Anton Bruckner Privat Universitat-Linz) gdzie zakończyła edukację taneczną z dyplomem Bachelor of Arts.W styczniu b.r. otrzymała Pierwszą Nagrodę w konkursie stypendialnym TVP „Dolina Kreatywna” za pracę solową pt.”Swan…like”. Jest tegoroczną stypendystką programu rezydencyjnego „SOLO PROJEKT” (Art Station Foudation,Stary Browar -Poznań). Obecnie mieszka w Krakowie gdzie prowadzi zajęcia taneczno-ruchowe oraz realizuje własne projekty.

„Luka sensu” (work in progress) Maria Lowas

„…jako istota, która rozwija się i staje, mogę znać samego siebie tylko poprzez moją historię dojrzewania i regresji, historię zwycięstw i klęsk. Moje samorozumienie ma z konieczności czasowy wymiar i opiera się na narracji.” (Charles Taylor)

Snując opowieść naszego życia napotykamy na sytuacje czy zdarzenia, którym nie potrafimy przypisać sensu. Przeszłość, której nie potrafimy nadać znaczenia, jawi się nam jako stracona. Odwiedzające nam wtedy fundamentalne pytania wypływają z bardzo fizycznego poczucia zagubienia. Stajemy sami przed sobą w pustej przestrzeni wobec radykalnej niepewności czym jest to coś, co każe nam szukać odpowiedzi...

Maria Lowas: „Obecnie jestem studentką filozofii. W mojej historii zetknęłam się z różnymi technikami tańca. Wszystkie je, jak i każdą nową formę aktywności fizycznej, traktuję jako wzbogacające mnie doświadczenie. Szczególną sympatią darzę wszelkie formy improwizacji. Moje zainteresowania intelektualne spotykają się z tańcem w głębokim przekonaniu, iż fakt ucieleśnienia jest kluczowym dla poczucia tożsamości jednostki ludzkiej i pełnego przeżywania swojego istnienia.”

Choreografia i wykonanie: Maria Lowas
Muzyka: collage

„Cień Anioła” Ewelina Drzał, Justyna Żminkowska

Katarzyna Żminkowska – tancerka, choreografka i lingwistka. Ewelina Drzał – tancerka, choreografka i... przyszła pani doktor. Naukę tańca obie rozpoczęły w Studiu Baletowym w Rzeszowie pod okiem Laili Arifuliny. Po zauroczeniu tańcem klasycznym nadszedł czas fascynacji tańcem współczesnym. Uczestniczyły w licznych warsztatach i festiwalach. Kasia od roku 2006 związana jest z Eksperymentalnym Studiem Tańca w Krakowie, gdzie ma styczność z techniką Iwony Olszowskiej. Ewelina tańczy w Grupie Tańca Współczesnego Politechniki Lubelskiej pod kierownictwem Anny Żak. Obie ukończyły Instruktorski Kurs Kwalifikacyjny z dziedziny tańca współczesnego. Ich duet „Cień Anioła” został nagrodzony II miejscem w I Ogólnopolskim Konkursie Małych Form Tańca Współczesnego "Anioł" 2006 w Krakowie.

Koncept i choreografia: Katarzyna Żminkowska

Muzyka: Artur Mańka

Tańczą: Ewelina Drzał i Katarzyna Żminkowska

przerwa 15min.

„Roll Out_Step 2” Justyna Konstańczuk

Justyna Konstańczuk (1986) (Grupa Tańca Współczesnego Politechniki Lubelskiej)

Jako kilkunastoletnia (bliżej kilku niż nastu) dziewczynka nic nie wiedząca o tańcu i teatrze, uczęszczała na zajęcia tańca współczesnego ( żyjąc w przekonaniu, że jest to pewna forma tańca dyskotekowego, nowoczesnego), nawet występowała na scenie. Później, już wiedząca więcej niż wiedziała wcześniej, postanowiła w końcu wykorzystać czarno- białe podłogi do tańca ( na których od lat ćwiczyła plije, role, żete), aby STWORZYĆ „coś”-- Wykorzystując miejsce, jakim jest scena ACK, przestrzeń wokół, atrybuty: ekran, podłogi, światła- z połączenia dwóch światów/ dwóch planów nakładających się na siebie, powstanie Roll Out_Step 2 - „zaplanowana improwizacja” będąca kontynuacją projektu Intro_Roll, o podobnej treści ale ukazana w inny sposób, zależnie od sytuacji, miejsca, czasu.

Reżyseria, kreacja: Justyna Konstańczuk

Wspołpraca: Daria Dziedzic

Muzyka: Aphex Twin

Spektakl ten zalicza się do Teatru Tańca, gdzie przekaz słowny jest zbędny, a główną formą komunikacji jest sfera wizualna, ruch. Spektakl to połączenie ruchu, tańca wykonywanego na żywo z projekcją filmu.

19:17 – Wieczorek poetycko-muzyczny [MS]

Poetry Jam Session

Teksty lubelskich poetów przeczytają aktorzy Teatru Enigmatic KUL przy akompaniamencie improwizujących muzyków.

Napisali: Kamil Brewiński, Rafał Mieczysławski, Daniel Filipek, Błażej Kozicki, Wojciech Be, Jakub Węgrzyn, Adam Marczyk.

Przeczytają: Marcin Szulej, Alicja Szałkowska, Małgorzata Suchta, Paweł Jamro, Krzysztof Kwapis, Edward Gorzkowicz.

Zagrają: Jarek Jurkiewicz (gitara), Łukasz Dankton Downar (bas), Błażej Gębura (saksofon, melodyka).

20:32 – „Barszcz ukraiński” – pokaz filmów ukraińskich [SW]


W czasie ZdaErzeń można też obejrzeć wystawę

Lublin - miejsce rzeczywiste, miejsce wyobrażone: O duchach miasta i miejscach, w których żyją

Otwarcie wystawy w piątek 17 października o godz. 19:00 w ACK UMCS Chatka Żaka

Wystawa fotografii z pleneru pod kierunkiem Bogdana Konopki.

Ekspozycja obejmuje kilkudziesiąt prac, wykonanych ręcznie na tradycyjnych materiałach fotograficznych (czarno-białe klisze średnio i wielkoformatowe, kopie na papierze barytowym) przez grupę fotografów z różnych stron Polski. Myślą przewodnią pleneru był Lublin i jego przestrzeń. W tej przestrzeni fotografowie próbowali pochwycić coś, co często nazywa się duchem miejsca. Z czego składa się ten duch? Ze Światła? Mroku? Z przedmiotów zastanych w miejscu, które przykuło wzrok fotografa? Z architektury kryjącej w sobie ślady ludzkich historii? Odpowiedzi próbujemy udzielić poprzez nasze fotografie: niewielkich rozmiarów, starannie wypracowane podczas godzin spędzonych w ciemni.

Plener, który odbył się na przełomie maja i czerwca 2008 r., prowadzony przez jednego z najwybitniejszych twórców w dziedzinie fotografii artystycznej Bogdana Konopkę był wyjątkowym czasem. Zaowocował nie tylko zdobyciem fotograficznej wiedzy czy ciekawymi fotografiami miasta, ale także nowymi znajomościami i wspólnymi planami na przyszłość.

Organizator projektu - Marcin Sudziński

http://www.miejsce.lublin.pl/

ZdaErzenia i wystawa towarzyszą sobie nawzajem.


Bilety:

  • bilet na jeden dzień: 10PLN
  • karnet na wszystko: 20PLN
  • karnet grupowy dla 5 osób: 80PLN

Do kupienia tylko w kasie ACK UMCS Chatka Żaka

Organizatorzy zastrzegają możliwość zmian w programie. Na lepsze oczywiście!


Legenda:

[SW] – Sala Widowiskowa

[MS] – Mała Scena (I piętro)

[SC] – Sala Czarna (II piętro)

[FOY] – Foyer

[HOL] – Korytarz

[BE] – Brakujący Element/Klub Festiwalowy (były 5 Element)

[sala boczna BE] – sala boczna Brakującego Elementu/Klubu Festiwalowego

* – ograniczona ilość miejsc

 

myspace